Schrijf één scène en je weet of je perspectief klopt

Perspectiefsprongen in een verhaal gaan gemakkelijk mis, want schrijf je vanuit één personage, dan moet ook elke vergelijking, elk detail van hem kunnen zijn. Een beeld dat je personage nooit zou bedenken, plaatst je als auteur onbedoeld op de voorgrond. Met deze oefening zie je of het in jouw scène gelukt is, want je kunt direct feedback krijgen op de oefening.

Dat de auteur bij de waarneming van je hoofdpersoon moet blijven, weet je waarschijnlijk al. Kies een perspectief, en blijf er dan bij. Kijk niet ineens in een ‘ander hoofd’, want dan klopt je perspectief niet meer. Het gaat hier dus over welke informatie je juist wel of juist niet deelt.

Voorbeeld: Je denkt dat je steeds netjes ‘binnen het hoofd’ van je hoofdpersoon hebt geschreven, maar misschien staat er toch ergens een zinnetje dat eerder van jou is dan van je hoofdpersoon. Je denkt van niet, want jij hebt de zin geschreven en voor jou klopt hij. En dat is precies het probleem: het is jouw zin en niet die van je personage.

In de oefening hieronder schrijf je een scène door één paar ogen, waarin de lezer toch begrijpt wat de ander voelt. Daarna kijkt ViaScripta ter plekke of dat werkt.

Je vindt eerst de instructies. Daarna kun je de oefening zelf maken en direct feedback ontvangen.

Plak je tekst in de widget onderaan deze pagina. Je hebt daarvoor geen account nodig.

Gevorderde oefening: Alles door één paar ogen

Schrijf een scène met twee personages, volledig vanuit het perspectief van één van hen. Het tweede personage voelt iets dat de lezer aan het eind moet begrijpen, maar je mag nergens in dat hoofd kijken. Let daarbij niet alleen op wat je hoofdpersoon kan weten, maar ook op hoe hij zou kijken: elk beeld en elke vergelijking moet van hem kunnen zijn.

• Omvang: 350 woorden
• Duur: 1 uur

Leerdoel

• Oefenen met consequent personaal perspectief, waarbij zowel de informatie als de woordkeus binnen het bereik van het waarnemende personage blijft

Beoordelingscriteria

• Grens: nergens staat informatie die de hoofdpersoon niet kan hebben
• Stem: de beelden en vergelijkingen passen bij wie hij is en bij het moment
• Doorgeven: de lezer begrijpt wat het tweede personage voelt, via wat de eerste ziet en hoort
• Zelfstandigheid: de scène is te volgen zonder het verhaal eromheen

Schrijf nu zelf een scène. Driehonderdvijftig woorden, twee personages, en alles beschreven zoals gezien door één van de twee.

Plak je uitwerking hieronder, dan zie je meteen hoe je scène scoort op de vier beoordelingscriteria.

Meer oefenen? Bekijk het overzicht van alle schrijfoefeningen.